Գևորգ Սերոբյանը նվաճեց Ռուսաստանի գավաթի ոսկին ծանրամարտում՝ այս մարզաձևի վերածննդի ֆոնին

Ծանրամարտիկ Գևորգ Սերոբյանը դարձավ 2026 թվականի ծանրամարտի Ռուսաստանի գավաթի հաղթող՝ հաղթելով մինչև 81 կգ քաշային կարգում՝ 332 կգ արդյունքով (157 կգ՝ պոկում, 175 կգ՝ հրում)։ Նրա հաղթանակը դարձավ մրցաշարի առանցքային իրադարձություններից մեկը և ցույց տվեց, որ Ռուսաստանի մրցումները գրավում են բարձր մակարդակի մարզիկների երկրի տարբեր շրջաններից։

«Ես պլանավորել էի հաղթել։ Կիլոգրամների մասին, անկեղծ ասած, չէի մտածում։ Քանի պետք էր, այնքան էլ բարձրացրի», – մրցումներից հետո նշել է Սերոբյանը։ Նրա խոսքով՝ առջևում դեռ շատ աշխատանք կա։ «Պետք է մի փոքր քաշ հավաքել և բարելավել հրումը։ 79–80 կգ մարմնի զանգվածի դեպքում ցուցանիշները բոլորովին այլ կլինեն։ Սա արդեն այն մակարդակն է, որը թույլ է տալիս մրցել եվրոպական և համաշխարհային հարթակներում։ Իմ նպատակը աշխարհի առաջնությունն է և հեռանկարային առումով՝ Օլիմպիական խաղերը»։

2026 թվականի ծանրամարտի Ռուսաստանի գավաթը անցկացվել է Մոսկվայի մարզում՝ փետրվարի 3-ից 6-ը։ Չորս մրցումային օրերի ընթացքում մրցաշարին մասնակցել է 232 մարզիկ, խաղարկվել է մեդալների 20 հավաքածու։ Միաժամանակ կազմակերպման մակարդակը համադրելի էր խոշորագույն միջազգային մրցաշարերի հետ․ ժամանակակից մարզական արենաներ՝ բազմահազար երկրպագուներով, մթնոլորտ, որը կարելի է համեմատել աշխարհի առաջնությունների և մայրցամաքային առաջնությունների հետ։

Սա ռուսական ծանրամարտի զարգացման նոր փուլ է, որը սկսվել է այն բանից հետո, երբ 2025 թվականին ոլորտային ֆեդերացիայի (ՖՏԱՌ) ղեկավարի պաշտոնում ընտրվեց «Մարաֆոն» ներդրումային խմբի ղեկավար Ալեքսանդր Վինոկուրովը։ Այդ պահից ՖՏԱՌ-ը որդեգրեց մարզաձևի արդիականացման ուղին՝ փակ պրոֆեսիոնալ ձևաչափից անցում կատարելով դեպի դիտարժան և մեդիապես գրավիչ մրցումներ։
Շատ մասնակիցներ նշում են, որ մթնոլորտով և կազմակերպմամբ նոր մրցումները համադրելի են աշխարհի առաջնությունների հետ։

«Զգացողությունը՝ ինչպես աշխարհի առաջնությունում», – նշել է մինչև 73 կգ քաշային կարգի հաղթող Զուլֆատ Գարաևը (144/168/312)։

Նրան միանում է մինչև 45 կգ քաշային կարգում արծաթե մեդալակիր Ազիզա Գուրիևան (55/75/130)․ «Պայմաններն ու կազմակերպումը իսկապես համաշխարհային մակարդակի են։ Հաճելի է լինել ծանրամարտի մի մասը այն պահին, երբ այս մարզաձևը դառնում է ավելի բաց լայն հասարակության համար»։

Խորհրդանշական է նաև Ծանրամարտի միջազգային ֆեդերացիայի վերջին որոշումը․ սահմանափակումների սահմանումից ի վեր առաջին անգամ ռուսաստանցի պատանիները հնարավորություն ստացան միջազգային մրցումներին մասնակցել ազգային դրոշի և օրհներգի ներքո։ Այս քայլը սպորտային համայնքի շատ ներկայացուցիչներ դիտարկում են որպես կայունացման և ապագային վստահ նայելու նշան։

Մարզիկների և երկրպագուների համար 2026 թվականի ծանրամարտի Ռուսաստանի գավաթը դարձավ ակնհայտ փոփոխությունների ազդանշան․ Ռուսաստանում ծանրամարտը վերածննդի փուլում է։ Իսկ այնպիսի մարզիկների համար, ինչպիսին Գևորգ Սերոբյանն է, մրցաշարը ոչ միայն մեդալներ նվաճելու հարթակ է, այլև նախապատրաստական կարևոր փուլ՝ աշխարհի ամենաբարձր մակարդակում հանդես գալու համար։