Համլետ Մանուկյան․ «Կխաղանք միայն հաղթանակի համար և կրկին կմտնենք պատմության մեջ»

Հայաստանի ֆուտզալի ազգային հավաքականի առաջատարներից մեկը՝ Համլետ Մանուկյանը, պատմում է իր մարզական ճանապարհի, Եվրո-2026-ի պատմական ուղեգրի և նոր մրցաշրջանի պլանների մասին։

Համլետ Մանուկյանը երկար տարիներ շարունակ մնում է Հայաստանի ֆուտզալի հավաքականի առանցքային խաղացողներից մեկը՝ ինչպես խաղադաշտում, այնպես էլ դրա սահմաններից դուրս։ Փորձառու պաշտպանն իր մեծ ներդրումն ունեցավ մեր ազգային թիմի՝ Եվրո-2026-ի եզրափակիչ փուլ պատմական դուրս գալու գործում․ նա մասնակցեց որակավորման հինգ հանդիպման և գոլային փոխանցում կատարեց Դանիայի հետ արտագնա խաղում։

Մանուկյանը ծնվել է Եկատերինբուրգում, որտեղ էլ անցկացրել է իր մանկությունն ու կյանքի մեծ մասը։ 12 տարեկանում ընդունվել է տեղական «ՎԻԶ-Սինարա» ակումբի ֆուտզալի դպրոցը, իսկ 2009-ին այն ավարտելուց հետո սկսել է հանդես գալ թիմի երկրորդ կազմում։ Այնուհետև մոտ մեկ տարի անցկացրել է մոսկովյան ՑՍԿԱ-ի երկրորդ կազմում, իսկ հետո երեք մրցաշրջան պաշտպանել է Ուրալի պետական հանքային համալսարանի (УГГУ) գույները՝ երեք անգամ դառնալով Ռուսաստանի ուսանողական չեմպիոն և ճանաչվելով մրցաշարի լավագույն խաղացողներից մեկը։

Մինչև 2015 թվականը Համլետը հանդես է եկել Ռուսաստանի երրորդ դիվիզիոնի ակումբներում՝ համատեղելով խաղը գործարանում աշխատանքի հետ։ Բոլոր թիմերում նա եղել է առաջնորդներից մեկը՝ համադրելով վստահ պաշտպանական գործողությունները բարձր արդյունավետության հետ։

2015 թվականից Մանուկյանը սկսել է խաղալ «ԶԻԿ» (Կալինինի անվան) գործարանի թիմում, որտեղ նաև աշխատում էր։ Նա օգնեց թիմին բարձրանալ Ռուսաստանի Բարձր լիգա և մշտապես ընդգրկվում էր առաջնության լավագույն ռմբարկուների թվում՝ լինելով պաշտպան։

2019 թվականը դարձավ կարիերայի կարևոր շրջադարձ․ Համլետը հրավիրվեց Հայաստանի հավաքական և տեղափոխվեց նորոսիբիրյան «Սիբիրյակ», իսկ մեկ տարի անց շարունակեց կարիերան «Սիբ-Տրանզիտ» ակումբում՝ Ռուսաստանի Բարձր լիգայի առաջատարներից մեկում։

2023/24 մրցաշրջանից առաջ Մանուկյանը պայմանագիր կնքեց նորաստեղծ երևանյան «Յունիսպորտ» ակումբի հետ, որտեղ անմիջապես դարձավ թիմի առաջատարներից և Հայաստանի առաջնության լավագույն խաղացողներից մեկը։ Մրցաշրջանից հետո նա լուրջ մտածում էր կարիերան ավարտելու մասին, սակայն որոշեց շարունակել՝ և դա արդարացավ։ Արդեն հաջորդ մրցաշրջանում Համլետը կրկին ցույց տվեց բարձր մակարդակի խաղ և օգնեց Հայաստանի հավաքականին հասնել պատմական նվաճման՝ դուրս գալ Եվրո-2026-ի եզրափակիչ փուլ։

Know Your Team #1 — Համլետ Մանուկյան
Դիրք․ պաշտպան
Տարիք․ 34 (04.04.1991)
Ակումբ․ «Յունիսպորտ» Երևան (Հայաստան)
35 գոլ — Հայաստանի առաջնությունում (2024/25)

Know Your Team (Ճանաչիր քո թիմը) — մեր կայքի նոր շարքը, որտեղ ներկայացնում ենք Հայաստանի ֆուտզալի հավաքականի խաղացողներին՝ անկախ Հայաստանի պատմության մեջ առաջին թիմին, որ դուրս է եկել Եվրոյի կամ Աշխարհի առաջնության եզրափակիչ փուլ թիմային մարզաձևում։

բացառիկ հարցազրույց Sportaran-ի հետ

– Բարև, Համլետ։ Դուք արդեն բազմաթիվ հարցազրույցներ եք տվել, ուստի չկրկնենք նույնը։ Ինչպե՞ս եք գնահատում Հայաստանի հավաքականի խմբի մրցակիցներին առաջիկա Եվրոյում։

– Բարև ձեզ։ Թույլ թիմեր Եվրոյի եզրափակիչ փուլում չեն լինում։ Չեմ ուզում դատել կամ գնահատել, բայց մի բան կարող եմ ասել․ մարզչական շտաբը մանրակրկիտ կուսումնասիրի մրցակիցներին և կտա հստակ առաջադրանք յուրաքանչյուր խաղի համար։ Մենք դաշտ կմտնենք միայն հաղթանակի համար։ Խմբից պետք է դուրս գանք՝ որպես նվեր մեր երկրին ու ժողովրդին։ Եվ կրկին մտնենք պատմության մեջ։ Աստված տա։

– Դուք դարձաք Հայաստանի առաջնության 2024/25 մրցաշրջանի երկրորդ լավագույն ռմբարկուն՝ լինելով պաշտպան։ Ինչպե՞ս դա ստացվեց։ Կային արդյո՞ք հիշարժան գոլեր։

– Կասեմ այսպես․ վատ է, որ ես մեր թիմի լավագույն ռմբարկուն եմ, որովհետև ես ավելի շատ կազմակերպիչ եմ, ֆիքսո՝ պաշտպան։ Բայց միշտ էլ աչքի եմ ընկել արդյունավետությամբ։ Պատահական չէ, որ Ռուսաստանի Բարձր լիգայում խփել եմ ավելի քան 150 գոլ, մեկ մրցաշրջանում դարձել լավագույն խաղացող, մեկ այլում՝ լավագույն պաշտպան, իսկ երբեմն էլ՝ լավագույն հարձակվող «Արևելք» գոտում։
Դա ամենը «ՎԻԶ-Սինարա»-ի դպրոցն է՝ Ռուսաստանի լավագույնը։ Եվ, իհարկե, աշխատասիրություն, երկու գործող ոտք (կամ գոնե մեկուկես) և գործարանում ստացած կոփվածք։

– «Յունիսպորտ»-ը 2024/25 մրցաշրջանի կանոնավոր փուլն անցկացրեց անթերի՝ հաղթելով բոլոր 14 խաղերում, բայց փլեյ-օֆֆի եզրափակչում զիջեց «Երևան»-ին։ Ինչպե՞ս եք դա բացատրում։

– Չեմ ուզում հիշել, թե ինչպես տվեցինք չեմպիոնությունը։ Շատ եմ վերլուծել և կասեմ մի բան․ մեղավոր ենք բոլորս՝ թե՛ մարզիչը, թե՛ խաղացողները։ Բայց պետք է Tribut տալ իմ նախկին ակումբին՝ «Երևան»-ին․ այնտեղ ամեն ինչ լավ է կազմակերպված, պարզապես այնպես չես դառնում չորսակի չեմպիոն։ Նրանք անում են ամենաբարդ աշխատանքը հայկական ֆուտզալում՝ սովորեցնում են երիտասարդ ֆուտբոլիստներին անցնել մեծ ֆուտբոլից խելացի ֆուտզալի։ Աստված տա, որ Հայաստանում հայտնվեն մասնագիտացված ֆուտզալի դպրոցներ ու ակադեմիաներ։ Դա մեծ պլյուս կլինի նաև մեծ ֆուտբոլի համար։

– Ձեր կարծիքով՝ «Յունիսպորտ»-ն ու «Երևան»-ը որ մակարդակի վրա կխաղային Ռուսաստանում։

– Կարծում եմ՝ այս տարի պետք է ավելացնել նաև «Սիևն» թիմը։ Տեսնում եմ, թե ինչպես են ղեկավարությունը, մարզիչը և խաղացողները աշխատում՝ ձգտելով բարձր արդյունքների։ Կարծում եմ՝ Ռուսաստանի Բարձր լիգայում մենք հաստատ չէինք կորչի և յուրաքանչյուր խաղում կպայքարեինք հաղթանակի համար։

– «Յունիսպորտ»-ի կազմում նորեկներ կան։ Ի՞նչ կասեք նրանց մասին և ի՞նչ սպասումներ ունեք նոր մրցաշրջանից։

– Այո՛, մենք լուրջ ուժեղացել ենք․ մեզ միացել են Ղրղզստանի հավաքականից երեք ֆուտզալիստներ, ինչպես նաև Ռաֆա Մելիքյանը՝ «Երևան»-ի և Հայաստանի հավաքականի առաջատարը, և Էդգար Մկրտչյանը, նույնպես «Երևան»-ից։ Բոլորը որակյալ խաղացողներ են և, ամենակարևորը, հրաշալի մարդիկ։ Նպատակները նույնն են՝ հաղթել յուրաքանչյուր խաղում և դառնալ Հայաստանի չեմպիոն՝ մեր ընտանիքների, ակումբի և երկրպագուների համար։