Ալբերտ Աղաջանով. «Մենք մտանք պատմության մեջ»

Ալբերտ Աղաջանովը՝ Հայաստանի ֆուտզալի ազգային հավաքականի դարպասապահը, սկսել է պրոֆեսիոնալ սպորտով զբաղվել միայն 27 տարեկանում, իսկ այժմ արդեն մտել է հայկական սպորտի պատմության մեջ՝ օգնելով Հայաստանի հավաքականին առաջին անգամ դուրս գալ ԵՎՐՈ։

ՏԶՄՍ ակումբի մամուլի ծառայությանը տված հարցազրույցում նա պատմել է Հայաստանի հավաքականի պատմական ձեռքբերման, իր կարիերայի և կյանքի ճանապարհի մասին։

ԵՎՐՈ-2026-ի ուղեգրի մասին

«Իմ կյանքում երևի երբեք նման բան չէի զգացել, հատկապես Ղազախստանի դեմ վերջին խաղում։ Հասկացա, որ տվյալ պահին դա իմ կարիերայի ամենակարևոր խաղն էր։ Խաղից առաջ ուղղակի «թափահարում» էր, ձեռքերս դողում էին, բայց հավաքվեցինք ու հաղթեցինք։

Տոնեցինք, նշեցինք, դա ամբողջ հայ ժողովրդի ձեռքբերումն է. առաջին անգամ որևէ մարզաձևում հավաքականը դուրս եկավ ԵՎՐՈ թիմային մրցաշարում։ Մենք մտանք պատմության մեջ՝ որպես Հայաստանի առաջին ֆուտզալի հավաքականը, որը դուրս եկավ ԵՎՐՈ։ Աննկարագրելի զգացողություններ են, հիանալի կոլեկտիվ ունենք, և հենց առաջին խաղից մեր նպատակը հստակ դրել էինք ու շարժվում էինք դրան հասնելու ուղղությամբ։ Հիմա բոլորս անհամբեր սպասում ենք ԵՎՐՈ-ին»։

Խաղի վճռորոշ գոլի մասին

Աղաջանովը խփեց մեկ գոլ Ղազախստանի դեմ վճռորոշ խաղում, և նշում է, որ շատ է սիրում գոլեր խփել.

«Ես սիրում եմ գոլ խփել։ Երբ փոքր էի և ֆուտբոլ էի խաղում, եղել եմ թե՛ կենտրոնական կիսապաշտպան, թե՛ հարձակվող։ Հետո անցա ֆուտզալի, և երբեմն խաղացել եմ նաև որպես խաղային ֆուտբոլիստ։ Ինչպես երևի նկատել եք խաղերում, ես սիրում եմ միանալ հարձակմանը, հարվածել, և այո՝ սիրում եմ գոլեր խփել»։

Ծագման մասին

«Հայրս հայ է, իմ հարազատ հայրը, և այդպես ես այստեղ հայտնվեցի։ Երբ դեսպանատուն էի գնում, ծննդյան վկայականս էի ցույց տալիս, այնտեղ հորս ազգությունը նշված էր՝ հայ։ Այդպես էլ ես հայտնվեցի հավաքականում իմ ազգային ծագմամբ։

Մեր ազգանունը մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը Աղաջանյան էր, հետո այն փոխեցին Աղաջանովի։ Այնպես որ ես ամբողջովին… լավ, ոչ ամբողջովին, 50%-ով, քանի որ մայրս ռուս է, բայց կեսով հայ եմ»։

Ուշ սկսած կարիերայի մասին

«Ֆուտզալով սկսեցի զբաղվել, երբ ընդունվեցի համալսարան։ Մեզ մոտ կա Պետական ծովային համալսարան, որտեղ շատ ուժեղ ֆուտզալի թիմ կար։ Մենք հանդես էինք գալիս Կրասնոդարի երկրամասի մակարդակով, մասնակցում էինք Ռուսաստանի տրանսպորտային բուհերի սպարտակիադային։ 14 տարի շարունակ Մոսկվայի ավիացիոն համալսարանի թիմը հաղթում էր, իսկ մենք կարողացանք կոտրել այդ միտումը։

Համալսարանն ավարտելուց հետո աշխատում էի որպես բեռնափոխադրումների մատակարար։ Բայց շաբաթ-կիրակի օրերին միշտ խաղում էի ֆուտբոլ՝ սիրողական մրցաշարերում։ Եվ ինձ նկատեց մեկը, ով Սիկտիվկարից էր, նա առաջարկեց փորձարկել ուժերս Սուպերլիգայում։

Այդ ժամանակ արդեն 26, գրեթե 27 տարեկան էի։ Համաձայնեցի։ 2021 թվականի հունվարի 5-ին մեկնեցի «Նовая Генерация» ակումբ, որտեղ նախ կես տարվա պայմանագիր կնքեցին, հետո երկու ամիս անց արդեն լավ խաղացի և ստացա լիարժեք պայմանագիր։ Այնուհետև խաղացի «Գեներացիայի» կազմում, հետո՝ «Ռոստովում», ապա «Սիբտրանզիտում»՝ 1.5 տարի, իսկ հետո տեղափոխվեցի ՏԶՄՍ։

Հավաքականում դեբյուտս եղավ երկու ամիս անց։ 5 տարի առաջ, 27 տարեկանում սկսեցի պրոֆեսիոնալ կարիերաս, և հիմա անցկացնում եմ իմ 5-րդ մրցաշրջանը»։